Je kent dat wel, van die dagen waarin je honderd klusjes moet doen. Je moet werken, een opstel schrijven, de hond uitlaten, de kattenbak verschonen, boodschappen doen, bij je ouders op bezoek, verplichtingen alom.
Zou het niet heel relaxed zijn om alle hectiek te ontvluchten en niks anders te doen dan een beetje vissen, tuinieren, een praatje met je buren maken, of even shoppen in de stad? Voor iedereen die dat wel ziet zitten, is er nu Animal Crossing: Let’s go to the City voor de Wii.
In de Animal Crossing games wordt je door vrolijke diertjes in jouw eigen dorp onthaald. Dit dorp wordt tijdens jouw inschrijving random gegenereerd, net als je uiterlijk. De tijd in de game loopt gelijk met de tijd in het dagelijks leven. Zet jij dus op een zaterdagmiddag om 2 uur je Wii aan, dan is het in jouw dorpje ook zaterdagmiddag, 2 uur. Is het lente, dan bloeien de virtuele bomen, in de winter kan je sneeuwpoppen maken en op oudejaarsdag is er vuurwerk.
Altijd wat te doen
Daarbij worden er het hele jaar door leuke dingen georganiseerd, zoals een viswedstrijd, een dag waarin iedereen elkaar complimentjes geeft, een rommelmarkt. Zo is er altijd wel wat te doen, maar er komt geen verplichting aan te pas. Ben je beland in jouw virtuele wereld, dan heb je niets anders aan je kop dan insecten vangen, bomen planten, vissen, fossielen opgraven en af en toe wat geld verdienen door klusjes te doen voor jouw buren.
Met dit geld kan je de lening van je huis afbetalen bij Tom Nook, de lokale winkelhouder, zodat je huis nog groter wordt. Maar je kan ook leuk nieuw behang kopen, een kerstboom, een contrabas, of een verkeersbord. Het is jouw feestje. Toch staan de Animal Crossing titels vooral bekend om de grote interactie tussen jou en je (echte) vrienden. Zo kan je elkaar brieven en cadeautjes sturen, maar ook bij elkaar op visite gaan en (als het heel gezellig is) naar elkaars stadje migreren.
Wii Speak
De nieuwste game uit deze serie ‘Animal Crossing: Let’s go to the City’ doet hier nog een schepje bovenop. De game is namelijk te koop met Wii Speak, een stijlvol apparaatje dat je bovenop je sensorbar kan aanbrengen, waarmee je live met je vrienden kan chatten. Hierdoor hoef je dus niet continu berichtjes naar elkaar te krabbelen, maar kan je gewoon rustig met elkaar praten. Verder zijn er weinig tot geen nieuwe functies toegevoegd in de online interactie en blijft het bij een vriendelijk bezoekje.
En eigenlijk geldt dit voor de gehele game. Hoewel de game qua mogelijkheden oneindig veel potentie heeft, is daar in dit nieuwe deel weinig mee gedaan. Sterker nog, het lijkt eerder op een upgrade van de DS-titel Animal Crossing: Wild World uit 2005, dan dat we echt kunnen spreken van een nieuwe game.
Mocht je deze DS-titel hebben, dan kan je wel je eigen personage naar deze game importeren en dus verder spelen met je vertrouwde ik. Maar dat is dan ook alles, want je neemt niets mee. Je begint gewoon helemaal opnieuw, dus zonder geld, een groot huis en items. Je moet zelfs de tutorial verplicht overdoen. En dat alles voor een poppetje dat je op elk moment zelf kan aanpassen in de stad.
Bijna exact hetzelfde
In principe doet deze game alles wat zijn voorgangers ook al heeft gedaan. En op zich is daar niks mis mee, want de formule van Animal Crossing is een zeker sterk te noemen. Het probleem is dat alles precies op dezelfde manier wordt gedaan. Vissen, graven, pakketjes bezorgen, brieven schrijven. Zelfs de vaste in-game persongaes zoals Bladders, Pelly en Redd brengen niets nieuws. Sterker nog, zelfs hun tekst is bijna exact hetzelfde. Er zijn een paar nieuwe vissen en insecten aan de collectie toegevoegd, maar ook dat is niet echt noemenswaardig.
Maar niet getreurd, er is naast Wii Speak nog een nieuw spelelement, namelijk de stad. Wanneer je maar wilt, spring je in een grote gele bus richting de stad, waar je onder andere dure kleding kan kopen in boetiekjes, je personage een make-over kan geven, een veiling kan bijwonen, naar het theater kan gaan, of Redd (een louche handelaar) kan bezoeken.
Naar de stad
Hoewel deze optie je wel wat nieuwe spelmogelijkheden geeft, is niet alles rooskleurig aan de stad. Het is erg leuk dat je nu in de kapsalon een make-over kan nemen, waardoor je met je Mii kan spelen. Ook kan je in het theater naar voorstellingen kijken van dokter Schrunk, die je nieuwe interacties geeft om bij je vrienden te gebruiken, zoals lachen, verliefdheid en huilen. Let wel: bij je vrienden, want jammer genoeg reageren de dierlijke bewoners van je dorpje niet op deze emotionele uitbarstingen. Daarbij kan je niet met je vrienden een tripje wagen naar de stad om bijvoorbeeld je schoenen te laten poetsen.
Ook bevat de game een aantal serieuze bugs, die er absoluut niet in thuis horen. Zeker niet als je bekijkt hoe weinig nieuws de game te bieden heeft. Als een tot Mii omgebouwd personage bijvoorbeeld een bloem in het haar steekt, verandert het hoofd terug in de default setting. Ook na verwijdering van de bloem ben je de Mii-transformatie kwijt en moet je dus weer een flink aantal bells neerleggen voor een nieuw hoofd. Ook kunnen sneeuwpoppen, die met veel inspanning tot perfectie zijn vervaardigd, zomaar verdwijnen.
Het is duidelijk dat Animal Crossing: Let’s go to the City niet gemaakt is voor fans van de serie, maar voor nieuwe gamers die nog niet bekend zijn met de vrolijke wasberen en eekhoorns die de game te beiden heeft. Er zijn een aantal toffe toevoegingen zoals Wii Speak en het aanpassen van je personage, maar het zijn niet meer dan toevoegingen op eerdere Animal Crossing titels, met name Wild World. Het is en blijft een leuke game, maar het had in die drie jaar veel meer inhoud kunnen hebben dan hier wordt laten zien. (73%)
Platforms: Wii Release: reeds verschenen
Bron: Nu.nl © Gamez.nl
Animal-Crossing.nl
Archana